Anders krijgen we die eID natuurlijk nooit verkocht
Het is fascinerend om te zien hoe feilloos de overheid de schijn van totale incompetentie ophoudt. Terwijl de opvangcentra rammelen aan hun voegen en het land wekelijks volstroomt met nieuwe asielzoekers, kijken we naar de ministers die met een zorgelijk gezicht op tv uitleggen dat we ‘gebonden zijn aan complexe Europese verdragen’. Maar geloof je dat nou echt? Een overheid die tot op de cent nauwkeurig weet waar jij je geld aan uitgeeft, is aan de landsgrens ineens bureaucratisch verlamd?
Het is het klassieke psychologische handboek in de praktijk: Probleem-Reactie-Oplossing. Ons brein leeft graag op de automatische piloot, en zodra er chaos wordt gecreëerd, smeken we om controle. Het systeem vindt die kortsluiting heerlijk. Een gefrustreerde burger die door de immigratiechaos zélf begint te smeken om keiharde registratie en grenscontroles, is daardoor een koud kunstje om te sturen. De overheid presenteert vervolgens de oplossing die in Brussel al jaren op de plank lag: de Europese Digitale Identiteit (eID). Driekwart van van het land klikt straks met applaus op ‘akkoord’ voor de app die hun totale vrijheid afneemt, puur omdat ze denken dat het de grensstromen oplost.
Dit spel wordt inmiddels overal getest. De bordjes ‘pinnen ja, graag’ en de meterslange rij voor die ene trage cash-kassa zijn pure psychologische sabotage om je die digitale stal in te jagen. Het doel? Je laten wennen aan het gemak totdat je ID, je medische gegevens en de digitale euro in één app zitten geknoopt. Zodra dat draait, is het Chinese sociale kredietsysteem een feit. Ga je een keer buiten de lijntjes of is je CO2-budget op? dan weigert de computer je pas bij de kassa. Ze gebruiken schuldgevoel om buren elkaar te laten bewaken, terwijl de elite lachend toekijkt hoe wij elkaar de tent uitvechten.
Mede omdat ik dit hele theater al vroeg doorzag, werden mijn paniekaanvallen alleen maar erger. Als je de leugens achter de schermen scherp begint te zien terwijl de rest van de wereld om je heen nog slaapt, trekt er een gitzwarte storm door je hoofd. Hoe die roller coaster van binnenuit voelde.. van de eerste paniekaanval tot mezelf volledig verliezen en de uiteindelijke rust heb ik van A tot Z opgeschreven.
(mocht je trouwens de handleiding willen lezen van hoe een select clubje psychopaten in smoking honderd jaar geleden al heeft besloten dat jouw geld eigenlijk van hen is, lees dan vooral dit boek)
Echt autonomie begint niet bij de stembus, maar bij het verkleinen van je afhankelijkheid. Hoe minder jij hun centrale netwerken nodig hebt, hoe sneller hun digitale dwangbuis smelt. Als je meer wilt weten kan je dat in dit dossier vinden.
Dossier
Breek uit de kudde
weiger te acteren in hun film
en claim vandaag nog je eigen pad