De waarheid over 2,4 GHZ
Heb je ook zo’n zin om morgenochtend weer wakker te worden met die heerlijke vertrouwde brain frog? Je weet wel: dat unieke gevoel alsof je hersenen vannacht zijn vervangen door een kom lauwe havermout.
Of die subtiele ochtendhoofdpijn die je structureel wegdrijft onder het mom van “Ik word ook een dagje ouder” of “Ik moet gewoon nóg meer gemberthee drinken”?
We geven werkelijk alles de schuld: de stand van de maan, de werkdruk, of de gluten in de havermelk. Maar ondertussen negeren we de trouwe, knipperende vriend(en) die 24/7 in ons huis staan te stralen.
Er is een realiteit in de bewustzijnswereld die je dwingt om even heel logisch na te denken. En hoewel officiële instanties ons graag sussen met de boodschap dat er “niks aan de hand is”, zijn de natuurkundige parallellen op zijn zachts gezegd fascinerend.
Kijk eens naar deze top combinatie:
Jouw magnetron werkt op 2,45 GHz
Jouw Wifi-router werkt op 2,4 GHz
Het verschil? Een microscopische 0,05 GHZ
Nu hoef ik jou waarschijnlijk niet te vertellen dat de magnetron biologisch gezien een ramp is. De meesten van ons weten inmiddels wel dat die stralingsbak de energetische structuur en voedingswaarden van je eten volledig vernietigt. Er is een reden waarom die ronkende door een zware metalen behuizing heeft. In de natuurkunde noemen we dit een kooi van Faraday (Vernoemd naar de ontdekker Michael Faraday in 1836. Zo’n metalen kooi zorgt ervoor dat elektromagnetische straling de lading over de buitenkant verspreidt en zichzelf vanbinnen opheft. Het houdt de gevaarlijke straling dus netjes binnenboord, zodat het niet jouw keuken in vliegt).
Maar je router? Die heeft géén kooi. Waarom zou hij? De interactie van deze frequentie met watercellen is in de basis exact hetzelfde, alleen het vermogen verschilt.
De magnetron is de snelle vlam die je eten in twee minuten doodkookt. De router is de ultieme slowcooker. Die doet er gewoon een paar jaar over terwijl jij ligt te slapen. Als we ons eten al niet willen blootstellen aan de straling, waarom liggen we onszelf dan wel nacht na nacht, heel subtiel, op een laag vuurtje te garen?
“Maar mijn router hangt in de meterkast!”
“Mijn router hangt in de meterkast in de gang, dus ik lig er niet direct naar”, Hoor ik je al zeggen. Dat is in de meeste huizen inderdaad zo. Nu is het zo dat in sommige huizen het signaal vanuit de gang prima het hele huis doorvliegt zonder dat er versterkers nodig zijn. Zelfs in sommige moderne nieuwbouwhuizen werkt het in één keer prima.
Maar stel jezelf eens de logische vraag: hoe komt het dat signaal door die dikke, modern geïsoleerde muren en dat gewapende beton heen? Juist… Die centrale zender moet op zijn allerhoogste vermogen brullen om de slaapkamer of de zolder te bereiken.. dwars door jouw slaapomgeving heen.
In de huizen waar het beton het signaal wél blokkeert, hebben we massaal een andere oplossing: wifi-versterkers. Die pluggen we overal in: op de overloop, in de werkkamer, of gezellig op het nachtkastje. En die krengen doen precies wat de naam belooft: ze pompen die microgolven met extra kracht door je wanden hebben. Kortom: of je nu een leger aan versterkers hebt rondslingeren, óf een router die in zijn eentje op vol vermogen door je betonmuren heen beukt… de slow-cooker staat hoe dan ook aan!
De geheime cijfers: feest in je slaap
Binnen onafhankelijke onderzoekscircuits fluistert men al langer over de resultaten van onderzoeken (zoals het schijnbaar diep weggestopte WHO-document WHO/EMF-2009/RC-7) naar de effecten van continue blootstelling aan deze microgolven. De statistieken over wat dit na een paar maanden met een menselijk lichaam doet, zijn opmerkelijk
- Een toename van 31% in je cortisolniveau tijdens de slaap. Cortisol is het stresshormoon dat je hoort te helpen overleven als je wordt aangevallen door een beer. Je router (of die versterker op de gang) zorgt er dus vriendelijk voor dat je lichaam tijdens je boordnodige schoonheidsslaap in een constante ‘vecht-of-vlecht’-modus staat. Gezellig biologisch stressen terwijl je buiten westen bent.
- Een toename van 18% in de doorlaatbaarheid van je bloed-hersenbarrière. Dit filtersysteem hoort je brein te beschermen tegen gifstoffen en zware metalen. Dankzij het draadloze netwerk zetten we de achterdeur van onze hersenen dus op een kier. Ideaal voor de chronische brain fog.
Het mooiste is: het netwerk slaapt nooit. Terwijl jij om 03:42 uur diep weggezonken bent, zenden die apparaten op vol vermogen uit.. tot wel 10 keer per seconden.. om verbindingen te onderhouden die op dat moment door absoluut niemand worden gebruikt. Je wordt dus letterlijk bestraald ten behoeve van de data, niet van jou.
“Maar ik merkt er helemaal niks van!”
Grote kans dat er nu sceptici zin die roepen: “Nou, ik heb nergens last van en ik slaap prima.” Dat kan natuurlijk. Ieder biologisch systeem is anders. De ene persoon krijgt direct migraine van één glas rode wijn, de ander drinkt lachend een hele fles leeg.
Maar dat je het niet direct voelt, betekent niet dat er op cellulair niveau niks gebeurt. Je voelt je bloeddruk of je cholesterol meestal ook niet stijgen, totdat het te laat is. Die toename in stresshormonen en de aanslag op je bloed-hersenbarriére ijn sluipende processen. Waar zou je je lichaam ’s nachts dwingen om overuren te draaien om die stralingsdruk te compenseren, als de oplossing zo simpel is?
Dingen worden anders als je de juiste keuzes maakt
Zoals een wijze les ons leert: Wie wilt, zoekt mogelijkheden. We kunnen die paracetamol en gemberthee blijven consumeren en de schuld aan het weer geven, óf we kunnen luisteren naar ons gezonde verstand en de proef op de som nemen. De oplossing kost je namelijk geen fortuin, en je hoeft er niet voor terug naar het stenen tijdperk.
Het antwoord is de schakelaar-fix
Voor de prijs van één maandje Netflix (waar je ’s nachts toch te lang naar blijft kijken).
Terwijl jij slaapt hoeft die router echt geen updates te streamen naar je slimme tandenborstel. Je hersenen zullen je dankbaar zijn
Je plugt een simpele tijdschakelaar tussen het stopcontact en je router (en de versterkers). Stel hem in zodat de stroom er rigoureus afgaat tussen bijvoorbeeld 23.00 uur en 06.00 uur.
Wat levert dit op?
- 7 uur per nacht radiostilte voor je cellen. De slow-cooker gaat even UIT
- De ‘garantie’ dat je binnen twee weken wakker wordt met een helderder hoofd en zónder zeurende ochtendhoofdpijn
- Je bloed-hersenbarriére krijgt even vakantie en kan haar werk als poortwachter weet doen.
- Een cortisolniveau dat daadwerkelijk mag dalen, waardoor je eindelijk weer eens écht diep slaapt
Het is pure logica. Als je stopt met het microscopisch garen van een biologisch systeem dat probeert te herstellen, herstelt het zich daadwerkelijk.
Schokkend… ik weet het.
Neem de regie terug
Je hoeft niet te wachten tot officiële instanties over dertig jaar met een verplichte waarschuwingssticker op de verpakking komen. De grootste groei zit vaak daar waar de meeste weerstand zit, maar deze keuze is gelukkig heel eenvoudig gemaakt.