Je kunt niet herrijzen als je weigert te branden
De meeste van ons zijn meesters in het overeind houden van de schijn. We klampen ons vast aan de takken boven de afgrond.
We knijpen onze handen dicht tot onze knokkels wit wegtrekken en het bloed eronder vandaan loopt.
Waarom?…. omdat we serieus geloven dat vastklampen ons red.
Ik leefde jarenlang aan die tak op die rand. Elke vezen in mijn lijf, elke ademteug schreeuwde het uit. Elk deel van mijn lichaam probeerde zich alleen maar nóg harder, nog wanhopiger vast te klampen.
De functie ‘ontspannen’ was volledig uitgewist uit mijn systeem. Zodra ik dacht aan loslaten, was de boodschap in mijn hele systeem onverbiddelijk:
“Als ik dit nu loslaat, stort ik te pletter. Dan ga ik dood. Letterlijk.”
Dus bleef in hangen. Ik vocht tegen iets dat niet te winnen was. Ik probeerde alles intact te houden, koste wat het kost.
Totdat mijn krachten gewoon écht opraakten. De tak brak. Ik kon niks meer… niet meer werken… niet meer functioneren… niet meer overeind blijven.
Ik viel. Hard. Recht de zwarte leegte in.
De as liegt niet
Maar dit is wat ze je nooit vertellen over de afgrond: de val overleef je.
Wat niet overleeft, is het krampachtige gevecht om er boven te blijven hangen.
Pas toen ik de bodem raakte en écht de stilte intrad, kon de wet van transformatie plaatsvinden.
Een feniks wordt niet geboren uit comfort. Hij ontstaat omdat hij durft te verbanden. Hij accepteert dat alles wat hij dacht te zijn, tot de laatste splinter tot as gereduceerd moet worden. Pas in die totale leegte… ligt de vruchtbare grond om jezelf opnieuw op te bouwen.
Mijn e-book “Nadat de storm is gaan liggen” is geen gids die je vertelt hoe je moet leven.
Het is wat er overblijft als je stopt met doen alsof je alles onder controle hebt.
Je krijgt geen perfecte stappen. Je krijgt herkenning. Eerlijkheid. En misschien iets wat je niet hard verwacht.
Rust… zonder dat alles opgelost hoeft te worden.
Nadat de storm is gaan liggen
Een eerlijk en rauw verhaal over breken, opnieuw beginnen en de momenten waarop je jezelf echt leert kennen. Woorden die ontstaan zijn uit ervaring, uit vallen en weer op staan.